ماسک‌ ها و محافظ‌ های تنفسی مخصوص اسید نیتریک

مقدمه

اسید نیتریک یکی از مواد شیمیایی مهم در صنایع مختلف است که در تولید کودهای شیمیایی، فرآوری فلزات، ساخت مواد صنعتی، آزمایشگاه ها و بسیاری از فعالیت های تخصصی استفاده می شود. این ماده به دلیل خاصیت خورندگی و اکسیدکنندگی بالا، هنگام تماس با پوست و چشم خطرناک است، اما یکی از نگرانی های جدی درباره آن، ورود بخارات و ترکیبات حاصل از واکنش آن به دستگاه تنفسی است.

تنفس هوای آلوده به اسید نیتریک می تواند باعث تحریک بینی و گلو، سرفه، آسیب بافت های تنفسی و در موارد شدید، مشکلات خطرناک ریوی شود. شدت این آسیب ها به غلظت آلاینده، مدت تماس، شرایط محیط و نوع ماده موجود در هوا بستگی دارد.

به همین دلیل، انتخاب ماسک ها و محافظ های تنفسی مخصوص اسید نیتریک اهمیت زیادی دارد. البته هر ماسکی برای مقابله با این ماده مناسب نیست و حتی برخی فیلترهایی که برای گازهای اسیدی ساخته شده اند، ممکن است در برابر تمام آلاینده های ناشی از اسید نیتریک عملکرد کافی نداشته باشند.

آشنایی با انواع ماسک، ویژگی فیلترها، استانداردهای ایمنی، روش استفاده و محدودیت تجهیزات تنفسی، در کنار استفاده از لباس ‌ها و دستکش‌ های مقاوم به اسید نیتریک، کمک می کند تا حفاظت از کارکنان با دقت بیشتری انجام شود.

چرا تنفس بخارات اسید نیتریک خطرناک است؟

اسید نیتریک با فرمول شیمیایی HNO3 یک اسید معدنی قوی است که توانایی واکنش با مواد مختلف را دارد. این ترکیب علاوه بر خاصیت خورندگی، یک اکسیدکننده قدرتمند محسوب می شود و در شرایط مشخص می تواند بخارات و گازهای تحریک کننده تولید کند.

هنگامی که بخار یا قطرات بسیار ریز اسید وارد مجاری تنفسی می شوند، با رطوبت موجود در بینی، گلو و ریه تماس پیدا می کنند. این تماس ممکن است باعث تحریک و آسیب شیمیایی بافت های حساس دستگاه تنفسی شود. در مواجهه های شدید، آسیب می تواند فراتر از احساس سوزش ساده باشد و بخش های عمقی ریه را نیز درگیر کند.

یکی از نکات مهم این است که مقدار آلاینده موجود در هوا همیشه با ظاهر محیط قابل تشخیص نیست. نبود دود قابل مشاهده به معنی سالم بودن هوای اطراف مخزن یا محل مصرف اسید نیست. همچنین احساس نکردن بوی تند نباید معیار اطمینان از ایمنی محیط قرار گیرد.

خطر تنفسی اسید نیتریک به عوامل مختلفی وابسته است. غلظت محلول، دمای کار، سطح تماس مایع با هوا، سرعت جابه جایی، نوع واکنش شیمیایی و میزان تهویه همگی می توانند بر مقدار مواد منتشر شده تاثیر بگذارند.

برای مثال، باز کردن یک ظرف کوچک در محیط دارای تهویه مناسب با انتقال مقدار زیادی اسید غلیظ در یک فضای بسته، شرایط یکسانی ایجاد نمی کند. بنابراین برای انتخاب محافظ تنفسی مناسب باید شرایط واقعی فعالیت بررسی شود.

تفاوت بخار اسید نیتریک، مه اسیدی و گازهای اکسید نیتروژن

یکی از مهم ترین موضوعات در انتخاب فیلتر ماسک اسید نیتریک، شناخت نوع آلودگی موجود در هوا است. همه آلاینده هایی که هنگام کار با این ماده ایجاد می شوند، ماهیت یکسانی ندارند.

بخار اسید نیتریک شامل مولکول های این ماده در حالت گازی است. این بخار ممکن است از سطح محلول منتشر شود و میزان آن با تغییر دما، غلظت و شرایط محیط تغییر کند. برای مقابله با چنین آلاینده ای باید از سامانه تنفسی دارای توانایی تایید شده برای حفاظت در برابر آن استفاده کرد.

مه اسیدی شکل متفاوتی دارد. هنگامی که محلول اسید پاشیده می شود، از نازل عبور می کند یا در اثر آشفتگی شدید به قطرات کوچک تبدیل می شود، ذرات مایع می توانند در هوا معلق بمانند. این قطرات ممکن است همراه جریان هوا وارد بینی و ریه شوند. این موضوع پس از خرید اسید نیتریک صادراتی بشکه 220 لیتری نیز اهمیت دارد، زیرا هنگام باز کردن بشکه و انتقال محتویات آن، در صورت پاشش مایع احتمال تشکیل مه اسیدی وجود دارد.

گروه سوم، اکسیدهای نیتروژن هستند. اسید نیتریک در اثر گرما یا واکنش با بعضی مواد، به ویژه برخی فلزات، می تواند ترکیباتی مانند دی اکسید نیتروژن تولید کند. این گاز به رنگ قهوه ای مایل به قرمز شناخته می شود، اما مشاهده نکردن این رنگ به معنی نبود گازهای خطرناک نیست.

تفاوت این سه گروه اهمیت عملی زیادی دارد؛ زیرا فیلتر مخصوص ذرات لزوما بخارات شیمیایی را حذف نمی کند و کارتریج مخصوص گازهای اسیدی نیز ممکن است برای اکسیدهای نیتروژن مناسب نباشد.

بنابراین پیش از انتخاب ماسک، باید مشخص شود که خطر اصلی مربوط به بخار اسید، قطرات معلق، گازهای حاصل از واکنش یا ترکیبی از آنها است.

اثرات کوتاه مدت و بلند مدت استنشاق اسید نیتریک بر سلامت

علائم تنفس هوای آلوده به اسید نیتریک ممکن است از تحریک خفیف شروع شود. سوزش بینی و گلو، آبریزش چشم، سرفه، احساس فشار در قفسه سینه و دشواری تنفس از نشانه هایی هستند که پس از مواجهه امکان بروز دارند.

در تماس شدیدتر، مواد خورنده می توانند به بافت های عمقی دستگاه تنفسی آسیب برسانند. یکی از عوارض مهم، التهاب ریه و تجمع غیرطبیعی مایع در بافت ریوی است که به آن ادم ریوی گفته می شود. این وضعیت می تواند تبادل اکسیژن را مختل کند و نیازمند رسیدگی فوری پزشکی باشد.

نکته نگران کننده این است که برخی آسیب های ناشی از بخارات اسید نیتریک و اکسیدهای نیتروژن با تاخیر ظاهر می شوند. ممکن است شخص پس از خروج از محیط آلوده احساس بهبودی کند، اما چند ساعت بعد دچار تنگی نفس یا علائم شدیدتر شود.

مواجهه های مکرر نیز بی اهمیت نیستند. تماس طولانی مدت با آلاینده های تحریک کننده می تواند با التهاب مزمن راه های تنفسی، سرفه های مداوم و کاهش عملکرد ریه همراه باشد. در بعضی شرایط، تماس مکرر با بخارات اسیدی ممکن است به فرسایش مینای دندان نیز منجر شود.

به همین دلیل، استفاده از ماسک تنفسی مناسب نباید فقط زمانی انجام شود که فرد بوی اسید را احساس می کند یا علائم ناراحتی ظاهر شده اند. حفاظت تنفسی باید بر اساس ارزیابی خطر و پیش از مواجهه احتمالی برنامه ریزی شود.

آشنایی با انواع ماسک ها و محافظ های تنفسی مخصوص اسید نیتریک

ماسک های مورد استفاده در محیط های شیمیایی از نظر ساختار، میزان پوشش صورت و نحوه تامین هوای تنفسی تفاوت دارند. شناخت این تجهیزات کمک می کند تا برای هر محیط کاری، گزینه مناسب تری انتخاب شود.

ماسک های تصفیه کننده ذرات: این گروه شامل بعضی ماسک های یکبار مصرف و فیلترهای ذرات است. کاربرد اصلی آنها کاهش ورود ذرات معلق به دستگاه تنفسی است. ماسک های N95 و فیلترهای مشابه، به تنهایی برای حفاظت در برابر بخارات اسید نیتریک یا گازهای خطرناک مناسب نیستند.

ماسک های نیم صورت: این تجهیزات بینی و دهان را می پوشانند و معمولا امکان نصب کارتریج های قابل تعویض دارند. ماسک های نیم صورت معمولا سبک تر است و در برخی فعالیت های صنعتی استفاده می شوند. با این حال، چشم ها را پوشش نمی دهند و استفاده از آنها تنها در شرایطی قابل قبول است که نوع آلاینده، غلظت مواجهه و تجهیزات مکمل با دقت بررسی شده باشد.

ماسک های تمام صورت: این مدل ها علاوه بر بینی و دهان، ناحیه چشم را نیز می پوشانند. هنگام مواجهه با مواد تحریک کننده چشم، ماسک تمام صورت می تواند مزیت مهمی داشته باشد. البته نوع فیلتر همچنان تعیین کننده است و پوشش کامل صورت به تنهایی محافظت در برابر همه گازها را تضمین نمی کند.

ماسک های تصفیه کننده هوای موتوردار: این تجهیزات که با عنوان PAPR شناخته می شوند، با کمک یک دمنده، هوا را از فیلترهای مشخص عبور می دهند. انتخاب آنها باید متناسب با آلاینده و تاییدیه دستگاه باشد. این سامانه ها نیز اکسیژن تولید نمی کنند و برای محیط های کم اکسیژن مناسب نیستند.

دستگاه های تنفسی تامین کننده هوا: در این گروه، هوای قابل تنفس از منبعی مستقل از هوای آلوده محیط تامین می شود. دستگاه های هوارسان و سامانه های تنفسی مستقل مانند SCBA برای شرایطی کاربرد دارند که استفاده از تجهیزات تصفیه کننده هوا کافی یا مجاز نیست. انتخاب نهایی باید توسط فرد متخصص و با توجه به شرایط کار انجام شود، نه صرفا بر اساس ظاهر ماسک یا قیمت آن.

فیلتر مناسب اسید نیتریک چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟

فیلتر یکی از مهم ترین اجزای ماسک تنفسی صنعتی است. وظیفه فیلتر یا کارتریج، کاهش ورود آلاینده های مشخص به هوای استنشاقی است، اما هیچ فیلتر معمولی توانایی حذف تمام مواد شیمیایی را ندارد.

فیلترهای مخصوص ذرات با ساختاری طراحی می شوند که ذرات جامد و قطرات معلق را به دام بیندازند. فیلترهای P100 در نظام تاییدیه آمریکایی و P3 در نظام اروپایی نمونه هایی از فیلترهای با بازده بالا برای ذرات هستند. این تجهیزات می توانند در کنترل مه اسیدی نقش داشته باشند، ولی به تنهایی برای بخار اسید و گازهای شیمیایی کافی نیستند.

کارتریج های گاز و بخار عملکرد دیگری دارند. در این تجهیزات از مواد جاذب یا ترکیبات شیمیایی ویژه برای کاهش عبور آلاینده های مشخص استفاده می شود. با این حال، عبارت «گاز اسیدی» روی کارتریج به معنی تایید آن برای تمام اسیدها نیست.

برای انتخاب فیلتر محافظ اسید نیتریک باید نام این ماده و سایر آلاینده های موجود با فهرست مواد تحت پوشش سازنده مطابقت داشته باشد. همچنین در صورت وجود مه اسیدی، استفاده از جزء مخصوص ذرات نیز ممکن است ضروری باشد.

موضوع مهم دیگر، حضور دی اکسید نیتروژن است. کارتریجی که برای بخارات بعضی اسیدها مناسب است، لزوما حفاظت کافی در برابر این گاز ایجاد نمی کند. برای اکسیدهای نیتروژن، فیلترهای تخصصی با محدودیت های مشخص وجود دارند، اما در بسیاری از شرایط صنعتی، تجهیزات تامین کننده هوای مستقل انتخاب مطمئن تری هستند.

بنابراین استفاده از یک فیلتر ترکیبی بدون بررسی تاییدیه آن، راه حل مناسبی نیست. انتخاب صحیح باید بر اساس نوع آلاینده، میزان مواجهه و دستورالعمل فنی همان محصول انجام شود.

راهنمای جامع انتخاب ماسک تنفسی اسید نیتریک بر اساس شرایط کار

انتخاب ماسک تنفسی برای اسید نیتریک تنها با دانستن نام ماده شیمیایی امکان پذیر نیست. دو کارگاه ممکن است از اسید نیتریک با غلظت یکسان استفاده کنند، اما به دلیل تفاوت در نوع تجهیزات، حجم مصرف، دما و تهویه، خطر تنفسی کاملا متفاوتی داشته باشند.

نخستین مرحله، شناسایی شرایط فعالیت است. باید مشخص شود که اسید داخل یک سیستم بسته جریان دارد یا در ظروف باز جابه جا می شود. همچنین لازم است احتمال پاشش، گرم شدن محلول، واکنش با فلزات و ایجاد گازهای اکسید نیتروژن بررسی شود.

مرحله بعدی، اندازه گیری یا ارزیابی معتبر غلظت آلاینده های موجود در هوا است. برای اسید نیتریک، در برخی معیارهای شناخته شده بهداشت حرفه ای، مقدار ۲ قسمت در میلیون برای میانگین مواجهه در یک شیفت هشت ساعته و مقدار ۴ قسمت در میلیون برای مواجهه کوتاه مدت مطرح شده است.

این اعداد حدود مواجهه شغلی هستند و نباید با مرز قطعی بی خطر بودن یا معیار مستقیم انتخاب ماسک اشتباه گرفته شوند. همچنین برای دی اکسید نیتروژن، محدودیت های جداگانه و سختگیرانه ای وجود دارد.

در ارزیابی خطر فوری، غلظت ۲۵ قسمت در میلیون برای اسید نیتریک به عنوان سطح بسیار خطرناک شناخته می شود. نزدیک شدن به این مقدار به معنی مجاز بودن استفاده از ماسک های معمولی نیست؛ زیرا احتمال وجود آلاینده های دیگر و محدودیت تجهیزات تنفسی نیز باید بررسی شود.

نکته اساسی دیگر، مقدار اکسیژن محیط است. ماسک های تصفیه کننده هوا، حتی در صورت داشتن کارتریج مناسب، نمی توانند کمبود اکسیژن را جبران کنند. به همین دلیل استفاده از آنها در محیط هایی که غلظت مواد خطرناک نامشخص است یا احتمال کمبود اکسیژن وجود دارد، مجاز نیست.

پس از شناسایی این عوامل، باید میزان حفاظت مورد نیاز با ظرفیت واقعی دستگاه، ضریب حفاظت تعیین شده، تناسب ماسک با صورت و شرایط مجاز استفاده مقایسه شود.

برای فعالیت های روزمره، کنترل آلودگی از طریق سیستم بسته و تهویه موضعی در اولویت قرار دارد. اگر با وجود این اقدامات هنوز استفاده از محافظ تنفسی لازم باشد، نوع آن باید بر اساس اطلاعات اندازه گیری شده انتخاب شود.

در مقابل، هنگام نشت گسترده، انتشار ناگهانی گازهای خطرناک یا ورود ضروری به فضای دارای شرایط ناشناخته، تجهیزات تنفسی مستقل و فشار مثبت برای نیروهای آموزش دیده اهمیت پیدا می کنند. در چنین موقعیتی، استفاده از ماسک فیلتردار معمولی می تواند احساس امنیت کاذب ایجاد کند.

جدول زیر هشت وضعیت متداول را از نظر نوع آلودگی، تجهیزات تنفسی قابل بررسی و مهم ترین محدودیت های ایمنی مقایسه می کند. گزینه های ذکر شده، راهنمای اولیه ارزیابی هستند و به معنی مجوز استفاده بدون بررسی تخصصی نیستند.

ماسک نیم صورت بهتر است یا ماسک تمام صورت؟

یکی از سوالات رایج هنگام خرید ماسک مخصوص اسید نیتریک، انتخاب میان مدل نیم صورت و تمام صورت است. پاسخ این سوال به نوع فعالیت و مقدار مواجهه بستگی دارد، اما ویژگی های هر دو مدل باید به درستی شناخته شوند.

ماسک نیم صورت معمولا وزن کمتر و ساختار ساده تری دارد. این ویژگی در فعالیت هایی که کارکنان مجبور به استفاده طولانی مدت از تجهیزات هستند، می تواند راحتی بیشتری ایجاد کند. با این حال، پوشش آن به بینی و دهان محدود است.

از آنجا که بخارات اسید نیتریک می توانند چشم را نیز تحریک کنند، استفاده از ماسک نیم صورت در محیط دارای خطر تماس چشمی، بدون محافظ مناسب، کافی نیست. عینک ضد پاشش شیمیایی باید با ماسک سازگار باشد و مانع آب بندی آن نشود.

ماسک تمام صورت، ناحیه چشم را نیز در بر می گیرد و در بسیاری از کاربردهای صنعتی دارای مزیت حفاظتی است. البته شیشه و اجزای ماسک باید از نظر مقاومت شیمیایی برای محیط کار مناسب باشند.

نکته مهم این است که ماسک تمام صورت با فیلتر نامناسب، از ماسک نیم صورت دارای سامانه درست لزوما ایمن تر نیست. اگر بخار یا گاز از کارتریج عبور کند، بزرگ بودن سطح پوشش صورت مشکل را برطرف نمی کند.

همچنین ماسک تمام صورت جایگزین قطعی شیلد محافظ در عملیات دارای خطر پاشش شدید مایعات خورنده نیست. انتخاب تجهیزات باید مجموعه خطرهای تنفسی و تماس شیمیایی را در نظر بگیرد.

استانداردهای ایمنی ماسک و فیلتر مخصوص اسید نیتریک

هنگام خرید تجهیزات حفاظت تنفسی، وجود نشان تجاری معتبر به تنهایی کافی نیست. ماسک و فیلتر باید دارای تاییدیه متناسب با کاربرد مورد نظر باشند و طبق شرایط تعیین شده توسط سازنده استفاده شوند.

در نظام تاییدیه آمریکایی، تجهیزات تنفسی صنعتی بر اساس الزامات NIOSH ارزیابی می شوند. این تاییدیه مشخص می کند که دستگاه در چه ساختاری و برای کدام گروه از آلاینده ها مورد تایید قرار گرفته است.

در نظام اروپایی، استاندارد EN 14387 برای فیلترهای گاز و ترکیبی کاربرد دارد. در این طبقه بندی، فیلتر نوع E برای بعضی گازها و بخارات اسیدی مشخص شده توسط سازنده طراحی می شود. بنابراین وجود حرف E به تنهایی تضمین نمی کند که فیلتر برای هر نوع بخار اسیدی مناسب است.

برای اکسیدهای نیتروژن، دسته ویژه ای با نشان NO-P3 وجود دارد. این فیلترها شرایط و محدودیت های خاصی دارند و بعضی مدل های آنها طبق دستور سازنده، تنها برای یک نوبت استفاده در نظر گرفته می شوند.

فیلترهای ترکیبی مانند ABEK نیز باید با دقت بررسی شوند. گسترده بودن دسته بندی آلاینده های تحت پوشش آنها به این معنی نیست که در برابر تمام مواد شیمیایی موجود در کارخانه عملکرد کافی دارند.

اطلاعات مربوط به تاریخ مصرف، نوع اتصال، فهرست آلاینده های قابل پوشش، محدودیت غلظت و شرایط نگهداری باید پیش از خرید مطالعه شود. همچنین ماسک و فیلتر باید از نظر اتصال و تاییدیه با یکدیگر سازگار باشند. استفاده از قطعات نامشخص یا ترکیب تجهیزات متعلق به سامانه های ناسازگار می تواند عملکرد حفاظتی دستگاه را مختل کند.

نحوه صحیح پوشیدن ماسک و اهمیت آب بندی صورت

حتی یک ماسک صنعتی با کیفیت بالا نیز در صورت قرارگیری نامناسب روی صورت نمی تواند حفاظت مورد انتظار را ایجاد کند. اگر میان لبه ماسک و پوست فاصله وجود داشته باشد، هوای آلوده ممکن است بدون عبور از فیلتر وارد دستگاه تنفسی شود.

برای جلوگیری از این مشکل، ماسک باید متناسب با اندازه و فرم صورت انتخاب شود. طراحی بندها، وضعیت قطعه بینی، انعطاف لبه آب بندی و نحوه قرارگیری تجهیزات همگی اهمیت دارند.

افرادی که از ماسک های دارای آب بندی مستقیم روی صورت استفاده می کنند، باید توجه داشته باشند که ریش یا مو در محل تماس لبه ماسک با پوست می تواند باعث نشتی شود. همچنین دسته بعضی عینک های طبی ممکن است مانع قرارگیری صحیح ماسک تمام صورت شود.

یکی از مراحل ضروری، آزمون تناسب یا Fit Test است. این آزمون به روش های مشخص انجام می شود تا مناسب بودن ماسک برای صورت فرد بررسی شود. در برنامه های حفاظت تنفسی حرفه ای، این ارزیابی پیش از نخستین استفاده و به صورت دوره ای انجام می شود.

علاوه بر آن، هر بار که ماسک پوشیده می شود باید بررسی آب بندی توسط استفاده کننده انجام گیرد. این بررسی با آزمون رسمی تناسب تفاوت دارد و جایگزین آن نیست. آموزش صحیح کارکنان و بررسی توانایی جسمی افراد برای استفاده از تجهیزات تنفسی نیز بخشی از برنامه ایمنی محسوب می شود.

عمر مفید فیلتر ماسک اسید نیتریک و زمان تعویض آن

یکی از اشتباهات رایج در استفاده از ماسک های شیمیایی، تصور دائمی بودن کارتریج است. مواد جاذب موجود در کارتریج ها ظرفیت محدودی دارند و پس از مدتی ممکن است توانایی کافی برای کاهش آلاینده را از دست بدهند.

عمر مفید فیلتر به نوع ماده شیمیایی، غلظت آن در هوا، دما، رطوبت محیط، میزان فعالیت بدنی و مقدار هوایی که از کارتریج عبور می کند، وابسته است. به همین دلیل نمی توان برای همه فیلترهای مخصوص اسید نیتریک یک زمان تعویض ثابت تعیین کرد.

برخی افراد تصور می کنند تا زمانی که بوی ماده شیمیایی احساس نمی شود، فیلتر همچنان سالم است. این برداشت خطرناک است؛ زیرا حس بویایی نمی تواند معیار قابل اعتمادی برای تشخیص پایان عمر کارتریج باشد.

برنامه تعویض باید بر اساس اطلاعات فنی معتبر، شرایط مواجهه و دستور سازنده تنظیم شود. اگر کارتریج دارای نشانگر معتبر پایان عمر باشد، استفاده از آن نیز باید مطابق دستورالعمل انجام گیرد.

پس از هر نوبت کار، بدنه ماسک باید از نظر آلودگی، ترک خوردگی، تغییر شکل و آسیب به سوپاپ ها بررسی شود. قطعات قابل شستشو نیز باید با روش مورد تایید سازنده تمیز شوند.

فیلترهای شیمیایی نباید بدون مجوز سازنده در آب یا مواد شوینده غوطه ور شوند. نگهداری تجهیزات در محل تمیز، خشک و دور از بخارات خورنده نیز به حفظ عملکرد آنها کمک می کند.

نتیجه گیری

ماسک ها و محافظ های تنفسی مخصوص اسید نیتریک از تجهیزات مهم ایمنی در محیط های شیمیایی هستند، اما انتخاب آنها به شناخت دقیق خطرهای موجود بستگی دارد. بخار اسید نیتریک، مه اسیدی و گازهای اکسید نیتروژن ویژگی های متفاوتی دارند و نمی توان برای همه آنها یک فیلتر عمومی پیشنهاد کرد.

ماسک های نیم صورت و تمام صورت، فیلترهای ذرات، کارتریج های شیمیایی و دستگاه های هوارسان هر کدام کاربردها و محدودیت های مشخصی دارند. مهم ترین موضوع این است که تجهیزات انتخاب شده برای آلاینده های واقعی محیط تایید شده باشند و در محدوده مجاز عملکرد خود استفاده شوند.

در کنار انتخاب ماسک مناسب اسید نیتریک، توجه به آزمون تناسب، زمان تعویض فیلتر، نگهداری تجهیزات، تهویه موثر و آموزش کارکنان ضروری است.

در نهایت، بهترین روش حفاظت تنفسی آن است که ابتدا انتشار مواد خطرناک در محیط کاهش پیدا کند و سپس در صورت نیاز، تجهیزات فردی متناسب با میزان خطر مورد استفاده قرار گیرند. چنین رویکردی می تواند احتمال آسیب های تنفسی را کاهش دهد و شرایط ایمن تری برای کار با اسید نیتریک فراهم کند.