تصفیه گازهای خروجی در فرآیند تولید

مقدمه

تصفیه گازهای خروجی در فرآیند تولید یکی از مهم ترین موضوعات در صنایع مدرن به شمار می رود. تقریبا تمامی واحدهای صنعتی از کارخانه های شیمیایی و پتروشیمی گرفته تا صنایع فلزی، معدنی، غذایی و دارویی در حین فعالیت خود انواع مختلفی از گازها، بخارات و ذرات معلق را تولید می کنند.

این ترکیبات در صورت رهاسازی مستقیم در محیط زیست می توانند اثرات نامطلوبی بر کیفیت هوا، سلامت انسان، تجهیزات صنعتی و اکوسیستم های طبیعی داشته باشند. به همین دلیل طی دهه های اخیر فناوری های گوناگونی برای کنترل، کاهش و حذف آلاینده های گازی توسعه یافته است.

افزایش سخت گیری قوانین زیست محیطی، رشد آگاهی عمومی نسبت به مسائل آلودگی هوا و نیاز صنایع به حفظ اعتبار و پایداری فعالیت های خود، باعث شده است که سیستم های تصفیه گازهای خروجی به بخشی جدایی ناپذیر از خطوط تولید تبدیل شوند. انتخاب روش مناسب تصفیه به عوامل مختلفی مانند نوع آلاینده، غلظت آن، دمای جریان گاز، میزان رطوبت و شرایط اقتصادی بستگی دارد.

اهمیت تصفیه گازهای خروجی در صنایع مختلف

در بسیاری از واحدهای تولیدی، فرآیندهای احتراق، واکنش های شیمیایی، عملیات حرارتی و فعالیت های مکانیکی موجب تولید حجم قابل توجهی از آلاینده های هوا می شوند. این آلاینده ها ممکن است شامل ذرات معلق، ترکیبات آلی فرار، گازهای اسیدی، اکسیدهای گوگرد، اکسیدهای نیتروژن، بخارات فلزی و مواد سمی دیگر باشند.

در صورت عدم کنترل این ترکیبات، کیفیت هوای اطراف واحد صنعتی کاهش پیدا می کند و پیامدهای گسترده ای برای کارکنان و ساکنان مناطق اطراف به وجود می آید. آلودگی هوا می تواند موجب افزایش بیماری های تنفسی، تحریک چشم و پوست، کاهش دید افقی و آسیب به پوشش گیاهی شود.

از سوی دیگر، بسیاری از آلاینده های گازی باعث خوردگی تجهیزات، کاهش عمر تاسیسات و افزایش هزینه های تعمیر و نگهداری می شوند. به همین دلیل سرمایه گذاری در سامانه های تصفیه تنها یک الزام زیست محیطی نیست، بلکه اقدامی اقتصادی برای کاهش هزینه های بلندمدت نیز محسوب می شود.

در سال های اخیر علاوه بر توسعه تجهیزات کنترل آلودگی، استفاده از جایگزین های پایدار برای اسید نیتریک در برخی کاربردها نیز مورد توجه قرار گرفته است، زیرا این رویکرد می تواند میزان تولید برخی آلاینده های گازی و اثرات زیست محیطی فرآیندهای صنعتی را کاهش دهد.

صنایع بزرگ امروزی برای حفظ رقابت پذیری ناچار هستند استانداردهای محیط زیستی را رعایت کنند. شرکت هایی که کنترل مناسبی بر انتشار آلاینده ها ندارند ممکن است با جریمه های سنگین، محدودیت های قانونی و حتی توقف فعالیت مواجه شوند. به همین علت سیستم های کنترل آلودگی هوا به بخشی اساسی از زیرساخت های صنعتی تبدیل شده اند.

انواع آلاینده های موجود در گازهای خروجی

گازهای خروجی صنایع دارای ترکیب ثابتی نیستند و نوع آلاینده ها با توجه به فرآیند تولید تغییر می کند. شناخت این ترکیبات نخستین گام در طراحی یک سیستم تصفیه موثر است. ذرات معلق یکی از رایج ترین آلاینده ها هستند. این ذرات ممکن است از خردایش مواد معدنی، حمل و نقل مواد اولیه، احتراق سوخت ها یا واکنش های صنعتی ایجاد شوند. اندازه ذرات می تواند از چند نانومتر تا چند صد میکرون متغیر باشد.

گازهای اسیدی نیز گروه مهم دیگری از آلاینده ها را تشکیل می دهند. کلرید هیدروژن، دی اکسید گوگرد، تری اکسید گوگرد و برخی ترکیبات فلوراید از این دسته محسوب می شوند. این مواد در صورت تماس با رطوبت محیط می توانند اسیدهای خورنده ایجاد کنند. ترکیبات آلی فرار از دیگر آلاینده های مهم هستند. این ترکیبات معمولا در صنایع رنگ، رزین، حلال ها، پتروشیمی و داروسازی تولید می شوند. بسیاری از آنها دارای بوی شدید بوده و برخی نیز اثرات سمی دارند.

اکسیدهای نیتروژن و اکسیدهای گوگرد نقش مهمی در تشکیل مه دود و باران های اسیدی ایفا می کنند. این گازها اغلب در فرآیندهای احتراق و واحدهای انرژی بر تولید می شوند. در برخی صنایع نیز بخارات فلزی، آمونیاک، سولفید هیدروژن و گازهای خاص دیگری مشاهده می شود که هر کدام نیازمند روش های اختصاصی برای حذف یا کاهش هستند.

مراحل اصلی طراحی سیستم تصفیه گازهای خروجی

طراحی یک سیستم تصفیه موفق تنها به انتخاب تجهیزات محدود نمی شود. در واقع مجموعه ای از مطالعات فنی و اقتصادی باید انجام شود تا بهترین راهکار انتخاب گردد. نخستین مرحله، شناسایی دقیق آلاینده ها است. در این بخش نوع ماده، غلظت، دبی جریان، دما، فشار و ویژگی های شیمیایی جریان گاز بررسی می شود. بدون اطلاعات دقیق، امکان طراحی موثر وجود ندارد.

در مرحله بعد باید اهداف تصفیه مشخص شوند. برخی واحدها تنها نیاز به کاهش غلظت آلاینده تا سطح مجاز دارند، در حالی که بعضی صنایع باید حذف بسیار بالایی را برای دستیابی به استانداردهای خاص انجام دهند. برای مثال در واحدهای تولید و ذخیره سازی مواد شیمیایی، از جمله مراکزی که اقدام به خرید اسید نیتریک کارون مخزن 1000 لیتری می کنند، سطح مورد نیاز تصفیه بخارات و گازهای خروجی معمولا بر اساس الزامات ایمنی و استانداردهای زیست محیطی تعیین می شود.

سپس گزینه های فنی مختلف مورد ارزیابی قرار می گیرند. مهندسان معمولا چند فناوری متفاوت را از نظر راندمان، هزینه سرمایه گذاری، مصرف انرژی و هزینه نگهداری مقایسه می کنند. پس از انتخاب فناوری مناسب، تجهیزات اصلی و جانبی طراحی می شوند. این تجهیزات ممکن است شامل فن ها، کانال ها، اسکرابرها، فیلترها، برج های جذب، سامانه های کنترل و تجهیزات پایش باشند.

در نهایت مرحله راه اندازی و بهینه سازی انجام می شود. بسیاری از سیستم ها پس از نصب نیاز به تنظیمات و اصلاحات دارند تا بتوانند در شرایط واقعی تولید با حداکثر راندمان کار کنند. نکته مهم این است که هر کارخانه شرایط منحصر به فرد خود را دارد و نمی توان یک راهکار واحد را برای همه صنایع تجویز کرد. حتی دو واحد تولیدی مشابه نیز ممکن است به دلیل تفاوت در مواد اولیه یا شرایط عملیاتی به سامانه های متفاوتی نیاز داشته باشند.

نقش سیستم های جمع آوری گاز در افزایش راندمان تصفیه

بسیاری از افراد تصور می کنند مهم ترین بخش یک سامانه کنترل آلودگی، تجهیز تصفیه کننده است. در حالی که عملکرد کل سیستم تا حد زیادی به نحوه جمع آوری و انتقال گازهای آلوده وابسته است.

اگر گاز آلوده به درستی از منبع انتشار جمع آوری نشود، بخش قابل توجهی از آلاینده ها پیش از رسیدن به تجهیزات تصفیه وارد محیط خواهند شد. به همین دلیل طراحی هودها، کانال ها و سیستم های مکش اهمیت بسیار زیادی دارد.

هودهای جمع آوری باید به گونه ای طراحی شوند که بتوانند جریان هوا را از نزدیک ترین نقطه ممکن به منبع آلاینده جذب کنند. انتخاب نامناسب محل نصب هودها ممکن است موجب کاهش چشمگیر راندمان کل سامانه شود.

شبکه کانال کشی نیز نقش مهمی در انتقال آلاینده ها ایفا می کند. قطر کانال، سرعت جریان، تعداد زانوها و افت فشار باید با دقت محاسبه شوند. وجود افت فشار بیش از حد باعث افزایش مصرف انرژی و کاهش کارایی سیستم می شود.

فن های صنعتی قلب سیستم انتقال گاز محسوب می شوند. این تجهیزات باید توان کافی برای غلبه بر افت فشار شبکه را داشته باشند و در عین حال مصرف انرژی آنها اقتصادی باشد. انتخاب اشتباه فن می تواند مشکلات متعددی در عملکرد کل سامانه ایجاد کند.

یکی دیگر از نکات مهم جلوگیری از نشت گاز در مسیر انتقال است. کوچک ترین نشتی ممکن است موجب انتشار آلاینده ها در فضای کارگاهی شود. به همین دلیل اتصالات، فلنج ها و درزهای کانال ها باید به صورت منظم بازرسی شوند.

در بسیاری از کارخانه ها مشاهده شده است که با اصلاح سیستم جمع آوری، راندمان تصفیه بدون تغییر تجهیزات اصلی به میزان قابل توجهی افزایش پیدا کرده. این موضوع نشان می دهد که توجه به جزئیات طراحی اولیه تا چه اندازه اهمیت دارد.

علاوه بر جنبه های فنی، نگهداری مستمر شبکه جمع آوری نیز ضروری است. تجمع گرد و غبار، خوردگی داخلی کانال ها و خرابی فن ها می تواند عملکرد سامانه را به تدریج کاهش دهد. بنابراین برنامه های بازرسی دوره ای و تعمیرات پیشگیرانه باید بخشی از سیاست بهره برداری واحد صنعتی باشد.

فناوری فیلترهای کیسه ای و کاربرد آنها در حذف ذرات معلق

فیلترهای کیسه ای یکی از پرکاربردترین تجهیزات کنترل آلودگی هوا در صنایع مختلف هستند. این سیستم ها برای جداسازی ذرات جامد از جریان گاز طراحی شده اند و در بسیاری از کارخانه های سیمان، صنایع معدنی، فولادسازی، تولید مواد شیمیایی و نیروگاه ها مورد استفاده قرار می گیرند.

اساس عملکرد این تجهیزات بر عبور جریان گاز از میان پارچه های مخصوص استوار است. زمانی که گاز آلوده از سطح فیلتر عبور می کند، ذرات معلق روی سطح پارچه باقی می مانند و گاز تمیز از طرف دیگر خارج می شود. با گذشت زمان لایه ای از ذرات روی فیلتر تشکیل می شود که حتی می تواند راندمان جذب ذرات ریز را افزایش دهد.

انتخاب جنس کیسه ها اهمیت زیادی دارد. برخی پارچه ها در برابر دماهای بالا مقاوم هستند و برخی دیگر برای محیط های اسیدی یا خورنده طراحی شده اند. انتخاب اشتباه جنس فیلتر می تواند موجب کاهش عمر تجهیزات و افزایش هزینه های بهره برداری شود.

از مزایای اصلی فیلترهای کیسه ای می توان به راندمان بسیار بالا در حذف ذرات ریز، قابلیت استفاده در دبی های مختلف و امکان بازیابی مواد ارزشمند اشاره کرد. در برخی فرآیندها، گرد و غبار جمع آوری شده دوباره به خط تولید بازگردانده می شود و از هدررفت مواد اولیه جلوگیری می گردد.

البته این سیستم ها دارای محدودیت هایی نیز هستند. افزایش افت فشار، نیاز به تعویض دوره ای کیسه ها و حساسیت برخی فیلترها نسبت به رطوبت یا دمای بیش از حد از جمله چالش های بهره برداری محسوب می شود.

اسکرابرهای تر و نقش آنها در حذف گازهای آلاینده

اسکرابرهای تر از شناخته شده ترین فناوری های تصفیه گازهای خروجی هستند. در این تجهیزات تماس مستقیم میان جریان گاز و یک مایع جذب کننده برقرار می شود و بخشی از آلاینده ها از فاز گاز به فاز مایع منتقل می شوند.

این فناوری به ویژه برای حذف گازهای اسیدی، بخارات خورنده و برخی ذرات معلق بسیار موثر است. در صنایع شیمیایی و تولید اسیدها، اسکرابرهای تر معمولا به عنوان اولین گزینه کنترل آلودگی مورد توجه قرار می گیرند.

در ساده ترین نوع اسکرابر، مایع از بالای برج پاشیده می شود و گاز آلوده از پایین وارد می گردد. برخورد میان قطرات مایع و آلاینده ها موجب جذب یا خنثی سازی ترکیبات مضر می شود.

انتخاب مایع مناسب اهمیت بسیار زیادی دارد. برای حذف برخی گازها از آب استفاده می شود، اما در موارد دیگر محلول های قلیایی یا واکنش دهنده های ویژه مورد نیاز هستند. برای مثال گازهای اسیدی اغلب با محلول های قلیایی جذب می شوند.

یکی از مزایای مهم اسکرابرها توانایی حذف همزمان چند نوع آلاینده است. در بسیاری از واحدهای صنعتی، این سیستم ها علاوه بر جذب گازها می توانند بخشی از ذرات معلق را نیز حذف کنند.

در مقابل، مصرف آب، تولید پساب و نیاز به مدیریت مایعات آلوده از جمله چالش های این فناوری به شمار می رود. به همین دلیل در طراحی مدرن تلاش می شود مصرف مایع به حداقل برسد و امکان بازیافت آن فراهم شود.

استفاده از برج های جذب در کنترل ترکیبات گازی

برج های جذب از مهم ترین تجهیزات مورد استفاده برای حذف آلاینده های گازی هستند. در این سامانه ها از موادی استفاده می شود که توانایی جذب یا نگهداری ترکیبات خاص را دارند. کربن فعال یکی از رایج ترین مواد جاذب است. این ماده به دلیل سطح ویژه بسیار بالا می تواند حجم قابل توجهی از ترکیبات آلی فرار و مواد بودار را جذب کند. به همین دلیل در صنایع رنگ، چاپ، پتروشیمی و تصفیه هوا کاربرد فراوانی دارد.

علاوه بر کربن فعال، مواد دیگری نیز برای جذب آلاینده ها مورد استفاده قرار می گیرند. زئولیت ها، آلومینای فعال و برخی جاذب های شیمیایی ویژه در شرایط خاص عملکرد بسیار مناسبی دارند. کارایی برج های جذب به عوامل مختلفی وابسته است. دما، رطوبت، سرعت جریان گاز و ویژگی های فیزیکی آلاینده ها همگی بر عملکرد سیستم تاثیر می گذارند.

در بسیاری از موارد پس از اشباع شدن جاذب، امکان احیا و استفاده مجدد از آن وجود دارد. این ویژگی باعث کاهش هزینه های عملیاتی و افزایش صرفه اقتصادی سامانه می شود. فناوری جذب به ویژه زمانی مفید است که غلظت آلاینده نسبتا پایین باشد و بازیابی ماده ارزش اقتصادی داشته باشد. به همین علت در صنایع پیشرفته کاربرد گسترده ای پیدا کرده است.

اکسیداسیون حرارتی و حذف ترکیبات آلی فرار

ترکیبات آلی فرار یکی از مهم ترین منابع آلودگی هوا در بسیاری از صنایع هستند. این مواد علاوه بر ایجاد بوهای نامطلوب می توانند در تشکیل مه دود فتوشیمیایی نقش داشته باشند و سلامت انسان را تحت تاثیر قرار دهند.

یکی از روش های موثر برای حذف این ترکیبات، اکسیداسیون حرارتی است. در این فرآیند آلاینده های آلی در دمای بالا به دی اکسید کربن و بخار آب تبدیل می شوند. در واقع به جای جداسازی آلاینده، ساختار شیمیایی آن به ترکیبات کم خطرتر تبدیل می شود.

سامانه های اکسیداسیون حرارتی در انواع مختلف طراحی می شوند. برخی از آنها از مشعل های مستقیم استفاده می کنند و برخی دیگر دارای بسترهای بازیابی حرارت هستند تا مصرف انرژی کاهش یابد.

مزیت مهم این فناوری راندمان بالای حذف آلاینده ها است. در شرایط مناسب می توان بیش از ۹۵ تا ۹۹ درصد ترکیبات آلی را از بین برد. این موضوع باعث شده است که بسیاری از صنایع از این روش برای رعایت استانداردهای سختگیرانه زیست محیطی استفاده کنند.

البته مصرف انرژی در این سیستم ها می تواند قابل توجه باشد. به همین دلیل طراحی مناسب مبدل های حرارتی و بازیافت انرژی نقش مهمی در اقتصادی شدن فرآیند دارد.

فناوری های نوین در تصفیه گازهای خروجی و مقایسه آنها

در سال های اخیر توسعه فناوری های جدید باعث شده است که روش های تصفیه گازهای خروجی از نظر راندمان، مصرف انرژی و هزینه های بهره برداری پیشرفت چشمگیری داشته باشند. برخی از این فناوری ها هنوز در مراحل توسعه هستند و برخی دیگر وارد کاربردهای صنعتی گسترده شده اند.

سامانه های پلاسمای سرد از جمله فناوری های نوظهور به شمار می روند. در این روش با استفاده از تخلیه الکتریکی، مولکول های آلاینده شکسته شده و به ترکیبات کم خطرتر تبدیل می شوند. این فناوری به ویژه برای حذف بوها و برخی ترکیبات آلی عملکرد قابل قبولی دارد.

فناوری های زیستی نیز مورد توجه زیادی قرار گرفته اند. در این سامانه ها از میکروارگانیسم ها برای تجزیه آلاینده های گازی استفاده می شود. مصرف انرژی پایین و سازگاری مناسب با محیط زیست از مزایای مهم این روش است.

فیلترهای نانوساختار و جاذب های پیشرفته نیز به تدریج جایگاه ویژه ای در صنعت پیدا کرده اند. این مواد به دلیل سطح تماس بسیار بالا می توانند ظرفیت جذب بیشتری نسبت به بسیاری از مواد سنتی داشته باشند.

در انتخاب فناوری مناسب باید علاوه بر راندمان حذف، عواملی مانند هزینه سرمایه گذاری، نیاز به تعمیرات، طول عمر تجهیزات و مصرف انرژی نیز بررسی شود. گاهی یک فناوری پیشرفته از نظر فنی بسیار مناسب است اما به دلیل هزینه بالا برای یک واحد صنعتی کوچک مقرون به صرفه نیست.

عوامل موثر بر راندمان سیستم های تصفیه گازهای خروجی

راندمان واقعی یک سامانه تصفیه تنها به نوع تجهیز بستگی ندارد. عوامل متعددی می توانند عملکرد سیستم را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار دهند. دما یکی از مهم ترین پارامترها است. برخی تجهیزات در دماهای بالا عملکرد بهتری دارند، در حالی که برخی دیگر در اثر افزایش دما با کاهش راندمان مواجه می شوند. به همین دلیل کنترل دما در بسیاری از سامانه ها ضروری است.

رطوبت نیز نقش مهمی دارد. در بعضی فرآیندها وجود رطوبت موجب افزایش جذب آلاینده ها می شود اما در برخی تجهیزات می تواند باعث گرفتگی، خوردگی یا افت عملکرد گردد. تغییرات دبی گاز نیز اهمیت زیادی دارد. بسیاری از سامانه ها برای شرایط مشخصی طراحی می شوند و تغییرات شدید در حجم جریان ممکن است باعث کاهش بازده آنها شود.

کیفیت نگهداری و تعمیرات نیز تاثیر مستقیم بر عملکرد سیستم دارد. حتی پیشرفته ترین تجهیزات در صورت عدم سرویس مناسب به تدریج کارایی خود را از دست می دهند. وجود نیروی انسانی آموزش دیده، پایش مستمر عملکرد تجهیزات و ثبت دقیق اطلاعات بهره برداری از عوامل مهمی هستند که در موفقیت بلندمدت سیستم های کنترل آلودگی نقش دارند.

انتخاب فناوری مناسب برای تصفیه گازهای خروجی در فرآیند تولید

انتخاب فناوری مناسب برای تصفیه گازهای خروجی یکی از مهم ترین مراحل در طراحی سیستم های کنترل آلودگی هوا است. موفقیت یا شکست یک سامانه تصفیه تا حد زیادی به تصمیم گیری صحیح در این مرحله وابسته است. هر واحد صنعتی با توجه به نوع مواد اولیه، فرآیند تولید، حجم آلاینده ها و شرایط اقتصادی، نیازهای متفاوتی دارد و به همین دلیل نمی توان یک فناوری مشخص را برای تمامی صنایع بهترین گزینه دانست.

در انتخاب روش مناسب، ابتدا باید نوع و ماهیت آلاینده ها به دقت بررسی شود. برخی فناوری ها برای حذف ذرات معلق طراحی شده اند، در حالی که برخی دیگر در حذف گازهای اسیدی یا ترکیبات آلی فرار عملکرد بهتری دارند. همچنین غلظت آلاینده ها نقش مهمی در تعیین فناوری مناسب ایفا می کند، زیرا روش های مورد استفاده برای غلظت های بالا با سامانه های مناسب برای غلظت های پایین تفاوت دارند.

عوامل عملیاتی مانند دما، فشار و میزان نوسانات جریان گاز نیز باید در طراحی در نظر گرفته شوند. برخی تجهیزات در دماهای بالا بازده مطلوبی دارند و برخی دیگر نیازمند پیش تصفیه یا خنک سازی جریان هستند. علاوه بر این، میزان مصرف انرژی، هزینه تعمیر و نگهداری، طول عمر تجهیزات و قابلیت توسعه در آینده از دیگر معیارهای مهم انتخاب فناوری به شمار می روند.

مسائل ایمنی و زیست محیطی نیز اهمیت ویژه ای دارند. برخی آلاینده ها قابلیت اشتعال یا انفجار دارند و انتخاب نادرست تجهیزات می تواند خطرات جدی ایجاد کند. همچنین لازم است اثرات جانبی فناوری ها مانند تولید پساب یا پسماندهای جامد مورد ارزیابی قرار گیرد.

در بسیاری از صنایع، استفاده از ترکیب چند فناوری مختلف بهترین نتیجه را ایجاد می کند. برای مثال می توان ابتدا ذرات معلق را با فیلترهای کیسه ای حذف کرد و سپس گاز را وارد برج جذب یا اسکرابر نمود. در نهایت، بهترین فناوری سامانه ای است که بتواند با هزینه منطقی، راندمان بالا و پایداری مناسب، نیازهای فنی و زیست محیطی واحد تولیدی را تامین کند.

جدول مقایسه فناوری های متداول تصفیه گازهای خروجی

نتیجه گیری

تصفیه گازهای خروجی در فرآیند تولید یکی از مهم ترین بخش های مدیریت زیست محیطی صنایع محسوب می شود. گازها و ذرات تولید شده در فرآیندهای مختلف صنعتی در صورت عدم کنترل می توانند اثرات گسترده ای بر سلامت انسان، کیفیت هوا، تجهیزات صنعتی و اکوسیستم های طبیعی داشته باشند. به همین دلیل استفاده از سامانه های موثر برای کاهش و حذف آلاینده ها به یک ضرورت تبدیل شده است.

فناوری های متعددی از جمله فیلترهای کیسه ای، اسکرابرهای تر، برج های جذب، بایوفیلترها، سامانه های اکسیداسیون حرارتی و فناوری های نوین برای این منظور توسعه یافته اند. هر یک از این روش ها دارای مزایا و محدودیت های خاص خود هستند و انتخاب گزینه مناسب باید بر اساس ویژگی های فرآیند، نوع آلاینده و شرایط اقتصادی انجام شود.

علاوه بر انتخاب فناوری مناسب، طراحی صحیح شبکه جمع آوری گاز، نگهداری منظم تجهیزات، پایش مستمر عملکرد و توجه به توسعه آینده کارخانه نیز نقش مهمی در موفقیت سیستم های تصفیه دارند. صنایعی که به این موضوع توجه کافی داشته باشن معمولا عملکرد پایدارتر و هزینه های عملیاتی کمتری را تجربه می کنند.

در نهایت می توان گفت که تصفیه گازهای خروجی تنها یک الزام قانونی نیست، بلکه ابزاری موثر برای افزایش بهره وری، حفظ سلامت جامعه، کاهش اثرات زیست محیطی و حرکت به سوی توسعه پایدار به شمار می رود. هرچه فناوری های کنترل آلودگی پیشرفته تر شوند، امکان دستیابی به تولید پاک تر و صنعتی مسئولانه تر نیز بیشتر خواهد شد.